Eksik Teker

30'uma Gelmeden Yapılacaklar

2009-04-29T03:14:00.008+03:00

Önümüzdeki 7 yılda "yapsam fena olmaz" dediğim şeyler...

Gerçekten aşık ol
Askere git (sanırım 105 gün kaldı)
Hindistan'a motosikletle git (gitmişken Nepal'e geç, Everest'i uzaktan da olsa gör)
Bir BMW al (ama en fazla üç tekeri olsun, sepetli olabilir)
Yeni bir iş kur (batsan da farketmez, ama liste için para lazım)
Bir okyanusa karşı gündoğumu izle (Hint Okyanusu sayılır)
İlkyardım öğren (iki teker şakaya gelmez)
Yedi denizde yüz (dördü kolay zaten, geçen sene de yaptım)
Kendi evinde yaşa (ama ev varoşta olmasın)
Bir kedin olsun (ki Sezen Aksu şarkısı söyleme)
Az da olsa bir enstrüman çalmayı öğren (ama taşıması kolay olsun)
Yumurta içermeyen bir yemek yapmayı öğren (makarna sayılmaz)
Motorla tüm illere git (bir seferde yaparsan bonus kazan)
Bir hedef belirlemeden iki hafta gez (tercihen motorsuz, hatta otostopla)
Yıldızlar altında uyu (sivrisineklere kan bağışla)
Ardında bir eser bırak (kitap falan olabilir, dergi sayılmaz)
Paraşütle atla (ama özenip "Ceronimooooo" diye bağırma)
Düzenli olarak kan ver (gün gelir lazım olur)
Kendi avladığın bir hayvanı ye (davşan gavurma olabilü, paluk sayulmaz)
Rüzgar sörfü yap (tercihen ülke dışında)
Bir yaylada uyu (üstüne çiy düşsün)
Gönüllü ol (Deniz Feneri'nde :P)
Tamamen anonim olarak hayır işle (Vikipedi sayılmaz)
Bungee jumping yap (mümkünse bir köprüden)
Ata bin (sütçü beygiri olmasın)
Bir şelalede yüz (sülükler kanını emsin)
Günde 1600km yol yap, Iron Butt sertifikası kazan (sertifikayı almasan da olur)
MSN'e falan girme (7/24 onlaynım ulan!)
Fotoğraf kursu al (fotoğraflarında ufuk düz çıksın!)
Yaptıklarınla televizyona/gazeteye haber ol (3. sayfa haberleri sayılmaz)
Boğaz'ı yüzerek geç (yiyorsa Çanakkale'de de yap)
Vapurdan denize atlayıp Boğaz'ı yüzerek geç (önceden uyar da gemiyi durdurmasınlar haybeye)
Ege Adaları'nı gör, birinde iki hafta yaşa (Kardak en iyisiymiş)
"40'ıma Gelmeden Yapılacaklar" listesi yaz (30'unda yaz ama)
Listeyi okuyup "ahaha ezik" diyenleri umursama (zaten umursasam yazmam ya :P)
Listeyi aşık olduğun kişiyle tamamla (askerlik hariç)
Kendinden ikinci tekil şahısta bahsetme (bahsedersem ne olur ki?)

Aileni ASLA ihmal etme

Hiçbirini yapamasan bile önemli değil, önemli olan tek şey: MUTLU OL!

Born to be Wild?

2009-04-27T03:42:00.006+03:00

Selam blog.

Arada bir uğruyorum, evde tembellik yapıyorum, kusura bakma.

Havaların ısınması, seneler sonra Easy Rider'ı izlemem ve hayatta kalma teknikleriyle ilgili kitaplar okumam sonucunda pis gaza geldim; en kısa zamanda dağa çıkmam lazım.

Şu an aklımda kaptırıp üç-dört günlüğüne Saros Körfezi'ne gitmek var. Altı yıl önce Gelibolu'ya giderken, üç yıl önce Keşan'dayken ve geçen yaz Ayvalık'a giderken uzaktan gördüm; oraları gezmek hep aklımda ama bir türlü gitmek kısmet olmadı. Ağustosta uzaklara gideceğime göre hazır bahar da gelmişken bir gitmek lazım oralara.

Aklımda çadır-mat-uyku tulumu üçlüsünü yüklenip, İsviçre çakımı cebime koyup, Olcan'ı veya Ümit'i; hatta en iyisi ikisini birden gaza getirip üç-dört geceliğine Saros Körfezi'ne bakan herhangi bir yerde kamp yapmak var. Yola çıkarken Kumburgaz'a da uğrayıp olta takımını alırız, yemek de beleşe gelir diye düşünmüyor değilim :)

Saros Körfezi'ni gören bir ağaç dibinde kendi tuttuğum balıkları mangal yapıp bir ufak Yeni Rakı eşliğinde arka fonda Steppenwolf - Born to be Wild çalarken Ege üzerinde günbatımı karşısında yemek fena olmaz hani...

Kısmet...

Bu arada unutmadan:

376 GÜNDE 10.000 KM!

Kazasız belası nice 10.000'lere!!

Karaburun, İstanbul

2009-04-27T03:40:00.004+03:00

4 Nisan'da gaza gelip sabahın köründe haritadan yer beğenip gündoğumu izleme amacıyla yaptığım gezi :) Karaburun evime 60km mesafede küçük bir kasaba, yolu da güzel etrafı da.

4 Nisan 2008, 06:00

2. Çevreyolu, Kemerburgaz Sapağı

4 Nisan 2008, 07:00

Meçhule giden bir gemi kalkar bu limandan

4 Nisan 2008, 07:00

Dalgakıran

4 Nisan 2008, 09:30

Karaburun kumsalı

4 Nisan 2008, 10:10

Takakadın veya Tahakadın köyünden (adını unuttum) manzara

4 Nisan 2008, 10:10

Aynı köyün yolu

Bu kadarı yeter :)

Son 3 Ay

2009-03-19T01:38:00.012+02:00

Yoktum bayadır, blogu unuttuğumdan değil de süper hayat tarzımdan olabilir. Çıkan kısmın özeti:

Aralık

6 Aralık'ta iş performansımın düşüklüğü sebebiyle dergiden kovuldum. Eylüldeki istifamın kabul edilmemesi ve "sen bize lazımsın" ana temalı uzun bir konuşmadan 3 ay sonra kovulmam çok eğlenceliydi. Tam olarak yaşadığım deneyim, "Sen istifa etmiyorsun, biz seni kovuyoruz" cümlesiyle anlatılabilir.

Aralık ayındaki en süper gezim 13 Aralık sabahı saat 06:00'da yola çıkıp İstanbul'u gezmem oldu. Fotolar anlatır yeterince:

OCAK

Ocak ayı finallerle boğuşarak geçti. Mezun olmama kalan son iki final OR ve MATH102'ydi. Önce Operations Research finalinden kaldım, ardından Mathematics 102 finalinden battım. Ama şanlıydım, OR'dan E-Exam (kurtarma sınavı) ile zor da olsa geçtim, mezun olmama kalan tek ders Math102 olduğu için de Math102'yi Şubat ayında tek ders sınavıyla geçmeye çalışma şansım oldu.

Ocaktaki tek düzgün gezim Çınarcık'a oldu. 9 CBF ile yola çıktık, 2 CBF sonradan katıldı, Erikli yaylası'na kadar karlı yollarda gezdik:

ŞUBAT

Şubat ayı tamamen Math102 çalışarak geçti. Birkaç şey daha oldu ama yazmayacağım.

MART

Onu da yazarım bir ara.

Back Again?

2008-11-17T01:01:00.001+02:00

Selam blog.

Bayadır görüşemiyoduk, CuBuF halk otobüslerin denk bir hayat sürdüğü içindir. Döncem ben sana.

Trakya

2008-10-01T23:49:00.003+03:00

Dayım, Suzuki Burgman, ben, CuBuF, 350km yol, bayram!

Perşembe-Cuma gerçekleşen Edirne gezimden sonra (gezi değil, otobandan git-gel aslında) CuBuF'la Trakya'ya çıkmak iyi geldi. Sabah 11'de Silivri'de dayımla buluşup yola koyulduk, Çerkezköy-Saray üzerinden Kıyıköy'e vardık. Ekim ayında pek canlı bir yer değilmiş, ama manzara süper. Oradan Kastro'ya geçtik, 17km uzaktaki Kastro da benzer bir yapıya sahip.

Saray'a geri dönüp yemek yedik, Çatalca'ya doğru yola koyulduk. Saray-Çatalca arası son derece zevkli bir güzergah. Orman içinde ama karanlık olmayan bir yol, 4-5. vites virajlar, rahat dönüşler ve düzgün bir yolda geçen 70km'lik sürüş son derece keyifliydi.

Akşam üstü Celaliye'ye döndüm, kardeşimle beraber motora atlayıp ona biraz pratik yaptırdım, otobandan İstanbul'a döndüm.

Sıkıcı bir blog girdisi oldu, napayım, yorgunum.

Edirne

2008-09-28T19:17:00.003+03:00

Selam blog.

Perşembe günü Egemen'in ısrarıyla Edirne'ye gittim. Doğal olarak otobüse binmedim, CuBuF'la ilk uzun otoban sürüşüme çıktım, hem de yağmur altında.

Evden çıkarken kotumun üstüne bol bir pantolon daha giydim, bu ikiliyi naylon pantolonumla tamamlayıp dizliklerimi taktım. Üstüme tişört+sweatshirt+gömlek+sweatshirt+mont kombinasyonunu giydim, balaklavam ve boyunbağımla kaskımı taktım, eldiven ve botlarımı giydim, 15:00 gibi yola koyuldum.

İstanbul-Silivri arasını otobandan kat edip dayıma uğradım. Bu güzergahta hafif bir yağmur vardı, hemen hiç ıslanmadım. Silivri-Çorlu arasında hava kapalıydı, çok ince bir yağmur vardı, rahatça geçtim. Çorlu-Lüleburgaz arasında ise başlayan sert yağmur ile yol boyunca TIR'ların sıçrattıkları sular, pantolonların üçünün de diz seviyesine kadar ıslanmlarına ve botlarımın su dolmasına yol açtı.

Edirne il sınırını geçtiğimde saat 18:20 civarıydı. İl sınırı-Otogar arasındaki 40km boyunca ilk kez üşüdüm. Otogara varmadan evvel son sapakta yağmurdan dolayı efektif frenleme yapamayınca dik bir açıyla kaldırıma çıktım, çimenlerde 5-10m gidip durdum, sakin ve yavaş olmam sayesinde düşmedim. Tekrar yola döndüm, eve gittik. (Evde olanlar bu blogun kapsamında değil.)

Dönüş yoluna cuma saat 16:30'da çıktım. Kıyafetlerim yeterince kurumadığı için dönüşte soğuğu daha çok hissettim, ama arkadaşlarımın içinde bulunduğu arabanın 1m gerisinde, rüzgar almayan noktada gittiğim için rahattım. Çorlu civarlarında mola verdik, sıcak bir çayla kendime geldim, arabadakilere devam edin dedim, ben de sakince yola devam ettim.

Selimpaşa civarına geldiğimde benzinim azaldı, yedek depoya geçtim. Son 20km'lik benzinimle otobandaki son benzinciye vardım, depoyu fulledim, ikram edilen kahveyi içip tekrar yola koyuldum.

Gece 20:30'da eve vardım. 485km'lik mesafe katettim, son derece eğlenceli bir yolculuk oldu. CuBuF'um sağolsun.

?!?

2008-09-15T01:33:00.002+03:00

Blog...

Yukarıdan bana bakıp gülen bir Tanrı olduğunu düşünüyorum. Çok pis gülüyor hem de.

Ben de gülüyorum...

Naaptım ben böyle dalga geçilmeyi hakedecek? Espriden anlıyorum diye eşek şakası da yapılmaz ki!

CuBuF'la yaptığım 100km yanıma kar kaldı hiç değilse :)

Yağmur

2008-09-10T15:05:00.001+03:00

Akşam kardeşimle beraber 1.5 saat uğraşıp CuBuF'u yıkadık.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Bugün yağmur yağdı...

Kaza +1

2008-08-29T01:59:00.003+03:00

Selam blog.

Barış abi de benden 3 saat sonra kaza yapmış, omzu çıkmış, dizinde de yaralanma varmış. Moralim kalmadı, CuBuF'la yola çıkmaya korkuyorum. Yarın mutlaka ziyarete gitmem lazım. Omzum da kötü darbe almış gidondan meğer, fena ağrıyor.

Ooof blog of....

Kaza!

2008-08-27T17:38:00.003+03:00

Selam blog.

Büyükçekmece'de Mahindra toplantısından dönerken (traktör kullndım, tarla sürdüm), Akatlar'da dergiye 500m kala dönüş olmayan yerden taksicinin U dönüşü yapmaya kalkması sonucu bagaj hizası sol yandan çarptım.

Dizliğim olmasa dizde güzel bir ağrım olurdu, tam korumam sayesinde çiziğim bile yok.

CuBuF'un da durumu iyi görünüyor, ön far ya yerinden çıktı ya da dişleri kırıldı, servise götürüp baktıracağım. İnşallah ön çatalda sorun yoktur.

Taksicinin arabada ufak hasar var, tamponda ön tekerimin deseni duruyor, tampon üstünde de bir CD boyutunda 2-3cm'lik içeri göçme var.

Ancak sinirlerim baya bozuldu, böyle heriflerle aynı trafikte olmak kötü bir şey.

En kötü kazam böyle olsun!

İş,Güç, BMW F650GS

2008-08-27T01:16:00.005+03:00

Naber blog? Bayadır iş güç yüzünden yazamıyordum, güzel bir olayı paylaşayım dedim.

Geçen hafta bir gece vakti sıkıntıdan BMW test sürüşüne internet başvurusu yaptım, ertesi gün arayıp teyid aldılar, bu hafta ararız dediler. Geçen hafta koşuşturmaca içinde geçti, BMW de aramadı, aradılarsa da silmişim çağrılarını. Pazartesi günü "Fırat bey merhabai BMW'den arıyoruz" diyen bir telefon geldi. Beni bu hafta içinde bir test sürüşü için çağırıyorlardı. "Salı günü sabah 10.00 uygundur" dedim, randevumu aldım. Sabah İstinye BMW Borusan'a gittim. Biraz bekledikten sonra sürüş için form doldurduğum F800GS'in başkasında olduğunu, formda F800S yazılı olduğunu söylediler, bakmaya gittiler. F800S'i Borusan'dan birisi almış, F800ST'nin de klastiği patlakmış, F800GS ile yarım saat veya F650GS ile 1,5 saat sürüşten hangisini alırsınız dediler, F650GS'i seçtim (mantıklı seçim:)). F650'yle İstinye'den yola çıktım, rotayı Rumeli Feneri olarak belirledim, sürüşe başladım.

Öncelikle F650'nin hızlanması beklediğim gibi değildi. 30km/sa ile 2.viteste giderken tam gaz açınca 3-4 saniye sonra 120km/sa hızda motor üstünde durup çevredeki cisimlere çarpmamaya çalışırken buldum kendimi. Özellikle sahilde gidiş-geliş yolda 140'a çıkınca görüntü blurlaştı, korktum cidden. Sarıyer'i geçip Rumeli Feneri yolunda virajlarda yatmanın, düzlüklerde 500 metrede 160'a çıkop tekrar 70'e frenleme yapmanın, rüzgarın, ağaçların tadını çıkarttım. Fenere vardım, biraz gezip birkaç foto çektim, saatin 11.00 olması üzerine 12'deİstinye'de olmak için tekrar yola koyuldum.

F650GS ile CuBuF, uzaktan yakından alakası olmayan aletler. F650'nin gücü, hızlanması, vites geçişlerinin yumuşaklığı, ABS'li frenleri ve yüksek hızda verdiği güven CuBuF'ta maalesef yok. Ancak CuBuF'un titreşimsizliği, sakin huyu, her emre mükemmel itaati ve şehir içindeki çevikliği de BMW'de olmayan şeyler. F650'yle 1.5 saatin ardından aracı teslim ettim, motorla beraber ben de hararet yapmışım, biraz dinlenip CuBuF'un sakin ama keyifli hızlanması ve çevikliğinin tadını çıkarttım.

İlk 5.000 Kilometre Tamam, Taze Motorcudan Sürüş İzlenimleri

2008-08-08T14:24:00.003+03:00

15 Nisan'da aldığım Honda CBF150'mle ilk 5000 km'yi (aslında 4500 de bu haftasonu 500 daha yapcam, 5.000'e tamamlıycam) de tamamladım. Daha önce BURADAKİ konuda ilk 1.000'i yazmıştım, devamında neler oldu anlatayım. Çömez motorcu olarak izlenimlerimi yazmak istedim:

İlk 1.000 km:

Vitesli motora alışmak kolay olmuyormuş, hele ki benim gibi trafikte otomobil tecrübesi de az olan birisi için gayet zor bir süreç. Gazı ayarlamaya alışmak zaman aldığı için ilk 500km'de tüm yavaş dönüşlerde tam debriyaj kullandım, 2. 500'de çok yavaş dönüşler dışında gazı kontrol etmeyi öğrendim. ilk 300 km'de iki kez yavaş dönüşlede motoru stop ettirip devrilmem de gazı kontrol edemememden kaynaklandı.

Trafikte ilk başlarda araba gibi gitmeye çalışsam da motora hakimiyetim arttıkça aralara girmeye başladım. Dur-kalk yapan trafikte bunu yapmak nispeten kolay, ancak 10-20 km gibi bir hızla ilerleyen trafikte aradan gitmek çok riskli geliyor.

Kontra tekniğini bilmekle uygulamak arasında büyük fark olduğunu gördüm. İlk 200 km boyunca kontrayı kullanamadım, her virajı 40'ın altında hızlarla döndüm. Boş yolda yaptığım pratikle alışmaya başladım.

Trafikte kimsenin beni görmemesine alıştım. Önüme kıran araç sayısının üçten az olduğu günleri iyi gün saymayı öğrendim. Dikkat oranım ciddi anlamda arttı.

Halen alışamadığım şeyler arasında frenlerin kilitlenme noktası var, özellikle ön frenin ne zaman kilitleneceğini bilemiyorum, bu yüzden bugün yaklaşık 30km/s hızla giderken önümdeki aracın aniden dönüş yapmasıyla ben de fren yapıp ön tekeri kilitledim, düştüm. Ful korumanın önemini gördüm, dizliklerimi dayıma ödünç vermiştim, dizlerimde ufak çizikler var, yara bandıyla iyileşmeyecek bir şey değil.

ilk 1.000'in hikayesi kısaca bu.

1.000'den sonra neler mi oldu?

Her geçen kilometrede motora hakimiyetimin arttığını hissettim. İlk günlerde trafikte yaptığım zıplamalı kalkışlar yerini çok daha düzgün kalkışlara bıraktı. Artık motoru kaldırımlara çıkartmak işkence olmaktan çıktı, zevkli olmaya başladı.

Ama motor, "ben oldum" demeye gelmiyor.

İlk konuyu açtığımın ertesi gün düştüm. Önceki yazılarımda o düşüşün ayrıntıları var, özetle dikkatsizlik ve motora hakimiyet eksikliğinden kaynaklı bir kazaydı.

1.000'inci ve 2.500'üncü kilometreler arasında yaptığım en uzun yol Silivri-İstanbul güzergahıydı, birkaç kez gidip geldim. Onun dışında hep şehir içinde kaldım, trafiği okumayı öğrendim, ilk 1.000km'de karşıma ani karar vermem gerekecek bir şey çıkmadığı için şükrettim.

2.500'den sonra Bıyıklı ve olcan138'le beraber Ayvalık'a gidip geldim. Motor kullanmayı gerçekten öğrendiğim yol orası oldu. Cumartesi sabahından pazar akşamına yaptığı 805 km yol, motoru daha akıcı kullanmayı öğretti.

Şehir içinde boş yol bulunca motorun son süratini denediğimi de itiraf etmem lazım. iyi ki maksimum hızım 130, 200 olsaydı onu da denermişim zannımca. Yaşasın küçük motor hacmi!

Asıl öğrendiklerim ise sadece iki tekerle nasıl gidileceği değil, iki tekerin ne olduğu. Motor üzerinde kendimi hep çok özgür hissettim, daha önce bu kadarını hayal bile etmiyordum. Her haftasonu nereye gideceğimi planlarken buldum kendimi, "işten izin alıp Antalya'ya gitsem mi" düşüncesindeyim hala. Montum üzerimde, kaskım elimde bir kafeye girdiğimde herkesin bana imrenerek baktığını gördüm. İlgi çekmeye de yarıyor motor, hakkını yememek lazım, çok da hoşuma gidiyor bu. Özellikle Eskihisar-Topçular vapurundaki tek motorcu olmak ve herkesin "bu ne lam" diye bana bakması baya eğlenceliydi :)

5.000 kilometre yol yaptım, hala kendimi bazen acemi, bazen birşeyler bilen biri olarak hissediyorum, ki bir motorcunun en tehlikeli zamanlarının bu dönem olduğunu düşünüyorum. Bu dönem (satılık ilanlarından da anlaşılacağı üzere) ilk "motoru büyütsem mi" krizinin vurduğu dönem. 4 aydır hemen hemen her gün motor kullandım, bol bol gezdim, ama hala kendimi bir 600'lük SS'i kısa bir gezinti dışında kullanamayacak kadar deneyimsiz hissediyorum.

Şimdilik bu kadar, 10.000'de yine yazarım.

Ağva

2008-08-08T14:23:00.001+03:00

Sadece resimler yeter:

Yalova

2008-07-27T14:23:00.005+03:00

Selam blog. Dün, gerçekten uzun bir zaman sonra ilk kez kendimi yollara vurabildim, nasıl özlemişim anlatamam.

Yalova'da HHO kampında olan kardeşimi ziyarete gittim. Perşembe sabah 09:00-11:00 arası İspanyolca dersi, 11:00-05:00 arası da dergi çalışmaı yapıp eve geldim uyudum. Tabii 20 saate yakın sürekli kafa çalıştıran bünye sağlam uyku istiyor, cuma saat 19:00'da uyandım.Sabaha kadar SouthPark izledim, baktım uykum yok, evde de sıkılıyorum; planlarımı değiştirerek 10:00 yerine 07:30'da yola koyuldum. Hızlı sayılacak bir yolculuktan sonra saat 09:00'da Eskihisar iskelesine varmıştım. Vapura bindim, koca vapurdaki tek motor olarak karşıya geçtim, bir benzinlikte bir çorba içtim, saat 10 civarında HHO kampına uğradım. Kardeşimle saat 13.00'den evvel görüşemeyeceğimi öğrenince etrafı gezmeye karar verdim.

Önce Yalova şehir merkezi zannettiğim Çiftlikköy'ü gezdim, köyü bitirip dağ yoluna girmişim, "Yalova ne ufak" diye kızıyordum :) Tepelerden, köy yollarından devam ederek Yalova yolunu buldum. Yalova'ya girip sahile biraz baktım, beğenmeyip Çınarcık'a devam ettim. Çınarcık yolları inişli çıkışlı, virajlı ve boştu, çok eğlendim.

Bu arada, Çınarcık yolunda ilk kez çevirmeye girdim. Jandarma rutin kontrol yapıyordu, beni de durdurdular, tam teçhizatımı görünce "senin evraklar da tamamdır, ama bir bakalım yine de" diye ehliyetime baktılar, plakayı anons geçtiler, bir sorun olmayınca teşekkür edip yolladılar.

Çınarcık'ta sahilde turladım, bir tost yiyip çay içtim, sahili seyrettim. Saat 12'ye yaklaşırken tekrar, bu kez kulaklıklarımda çalan Tool-You Lied eşliğinde yola koyuldum. Zevkle geçen bir sürüş ardından okula vardım, kardeşimle uzun bir muhabbetten sonra 18.00'de yola koyuldum.

Topçular'dan bindiğim vapurda benden başka bir motor daha vardı. Hurda bir Bisan Life olan motorun apaçi sahibi zannedersem kafayı bana taktı. Dönüşte acelem olmadığı için 90km/sa sabit hızla gitmeyi planlamıştım, ancak bu motorun sahibi gazlıyor geçiyor dibimden, yavaşlıyor, arabaların arasından geçiyor, aklı sıra bekleyip devam ediyor, ne kask ne mont, hiçbir şey yok adamda, düşecek geberecek bana vicdan azabı bırakacak. Yürüdüm gittim, arayı 1-2km açtım, tekrar normal hızıma düştüm; 5 dakka sonra yine geldi dibimden geçti, bu sefer ben de 70'e indim, bir daha da görmedim. Köprüye yaklaşınca çıkışı kaçırıp Kadıköy'den döndüm, sonra eve varıp kafa çektim :)

Özlemişim CuBuF'u...

İş Güç

2008-07-23T01:09:00.000+03:00

Selam blog.Perşembeden beri her gün gece bu saate dek çalıştım, aşırı yorgunum. Yarın son gün, cumartesi Yalova-Balıkesir turu atmayı planlıyorum. Sana da yazarım.

Gece Gezisi

2008-07-16T00:09:00.005+03:00

Naber blog? Bu akşam saat 10 gibi biraz gezmeye çıktım, bir Taksim yaptım geldim. Güzel oldu. Kasımpaşa'dan da fotoğraf çektim. CuBuF beş gün benden uzak kalınca beni özlemiş, yolda biraz naz yaptı, özellikle virajlarda yatmak ve devirlenmek konusunda isteksizdi. Yazacak çok şey yok, bu kadar.

Otomobil Arası

2008-07-14T20:13:00.002+03:00

Selam blog. Perşembe gününden beri CuBuF'tan uzak kaldım. Dergi için Nissan Qashqai testi hazırladım, 500km boyunca 4x4 bir crossover kullandım. Açıkçası alet gerçekten güzel, özellikle yol tutuşu çok çok iyi, ama ben yine de motosikletimi özledim. Üç aydır trafik kelimesinin anlamını unutmuşum, koca bir SUV'yle şehirde dolaşmak anlamı tekrar hatırlattı. Qashqai test yazım Ağustos sayısında Infomag'da olacak, reklamını yapalım :)

Ayvalık'a Gidiş, Dönüş...

2008-07-08T13:32:00.015+03:00

Haftasonu yaptığım Ayvalık gezisinin tüm hikayeini yazayım bari :)

Sabah 05:15'te Halıcıoğlu'na motoru çekip Olcan ve Barış abiyi beklemeye başladım.

Kilometre sayacını sıfırladım. Barış abi uyuyakalmış, saat 6'ya doğru geldiler, hemen yola koyulduk.

İlk duraklamamızı Kumburgaz'da yaptık. Kumburgaz'a varana dek yol çok rahattı, İstanbul'un trafiğine hiç bulaşmadan çok rahat yol aldık. Kumburgaz'da yüklerimizi kontrol ettik, biraz su içtik, tekrar yola koyulduk.

Kumburgaz'da motorlarımız:

Sonraki durağımız Tekirdağ oldu. Biraz etrafa baktık, gördüğümüz ilk köftecinin önüne motorları çektik. Yüklerimiz kaydığı için tekrar bağlamak zorunda kaldık.
Köftecide işkembe çorbalarına...
ve köftelere yumulduk :)
Tekirdağ çıkışı Şarköy yolunu sorduk, sahil yerine malkara yolu üzerinden tarif aldığımızı anlamadık. Nereden gideceğimizi kontrol etmek için durduk, durmadan evvel Barış abi ön tekerin mıcıra denk gelmesi yüzünden yavaşça düştü. Haritadan yolumuzu kontrol ettikten sonra tekrar yola çıktık.
Malkara yolundan Şarköy sapağına girdik. Çok eğlenceli 38km iniş-çıkışlı virajlı yoldan devam ederek şarköy'e vardık. Yolun ortasında, hem de bir virajı alırken kaskıma giren arı bana mutlu anlar yaşattı :)
Şarköy'de biraz dinlendikten sonra Gelibolu yoluna çıktık.
Gelibolu'da arkasında ufak bir hayvanat bahçesi olan bir benzinlikte durduk.
Atlarımızın karnını doyurduk :)
Gelibolu'dan 13:10'da yola çıktık, 14:00 gemisine yetişmek için 58km yolu 50 dakikanın altında almak için uğraştık, başardık da. Ancak gemi erken kalktı, bir dakikayla kaçırdık.
Trakya'da 321 km yol katettik.
Çanakkale Boğazı:

Çanakkale merkezinde, Troy filminde kullanılan Truva Atı:
Daha sonra hakiki Troya'ya uğradık. Kasklardan yaptığımız tesbih:
Troya'daki at:
Ezine'ye 20km mesafede mola verdik, Olcan'ın patlak lastiğini farkettik. 20 dakika kadar uğraştık, sonra en yakın lastikçiye gitmeye karar verdik. Benzinlikteki pompacıya en yakın lastikçiyi sorunca yolun karşısını gösterdi :)
Bir saate yakın süren lastik tamiri:
Tekrar yola koyulduk. Kaz Dağları'nda muhteşem virajlar, manzaralar, yollar aştık. Akçay'da CuBuF 3000. kilometresine vardı :)
Saat 20:30 civarında Ayvalık'a ulaştık. Cennet Tepesi'nde gün atımı izledik.

İstanbul-Ayvalık yolu toplam 504 km tuttu.
Ertesi gün Sarımsaklı'ya gidip denize girdik, tatlısu motorcusu olmadığımızı ispatladık :)
Ayağımın etrafında yüzen, hatta beni ısıran minik balıklar:
Sarımsaklı, CuBuF, Muj ve BP
Sarımsaklı Havaalanı:
Şeytan Sofrası:

Ayvalık'a gidip tost yememek olmaz :)
Saat 15:00 gibi Ayvalık'tan ayrıldım. çıkışa kadar Barış abi ve Olcan eşlik etti.
Balıkesir yolunda:
Sususrluk'tan geçip ayran içmemek olmaz :)
Susurluk-Bandırma yolu:
Manyas Gölü'ne karşı CuBuF ve ben
Bandırma'da feribot bekleyişi:
Yorgunluktan kısa süre motorun üzerinde uyukladım :)
Yenikapı'ya varış:
Tüm gezi 804.9 km sürdü.
Evim evim, güzel evim!

805 km!

2008-07-07T01:20:00.003+03:00

Selam blog. Ayvalık'tan eve döneli bir saat oldu, pilim bitmiş durumda. 550 km gidiş, 255 km dönüş, toplam 805 km yol yaptım. Yarın kendime gelince uzun uzun anlatacağım herşeyi, özetle son iki günde motor üzerinde geçen 20 saatten fazla zaman, ufak aksilikler dışında muhteşemdi.

Yollara!

2008-07-04T20:54:00.003+03:00

Naber blog :) Bayadır yoktum, ama yokluğumun sebebi seni unutmam değil, 3 haftada sadece 500 km yol yapmam. 2500'ü de buldum aşağıdaki resimde gördüğün üzere.

Cumartesi (yarın) sabah 05:00'te yola çıkıyorum, hedef Ayvalık. Oradan güzel bir hikayeyle döneceğim, beni bekle anacım :)

Kumburgaz'da 2.000'inci kilometre!

2008-06-16T00:56:00.005+03:00

Selam blog. Yine bir gezi sonrası buradayım. Son günleri anlatayım, sen de mutlu ol.

Salı günkü son sınavımdan (ki son değilmiş, bütünlemeye kaldım) sonra dergiden Ahmet'le beraber CuBuF'a atladık, yola koyulduk. Etiler'de birinci viteste biraz fazla gaz verince ön kaldırdım, bir-iki saniye tek teker gittim. Tek başımayken zevkli oluyor o 1-2 saniye, ama arkada 90 küsür kiloluk koca adam varken insan tırsıyomuş.

Perşembe ufak bir iş için Tuzla'ya gidip geldim. Sahil yolu çok güzelmiş, özellikle üstü açık mor VosVos içindeki üç bayanın yanında 20km yol almak kısmı. Ancak yenisini dökmek için asfaltı taradıklarında motosiklet pek zevkli değil, bu 20km'nin 2 km'si öyle geçti, CuBuF sağa sola sallanarak aklımı başıma topladı.

Cuma günü iş çıkışı bir arkadaşı Zincirlikuyu'ya bırakmaya çalıştım, yanlış yola girince Ümraniye dolaylarında bir yere bıraktım :P Artçıyla CuBuF'un performansı tatmin ediciymiş, bütün güzergahta 80'in altına düşmedik. Daha sonra 1. köprü yoluna girdim, hemen köprü öncesi girişte üstteki resmi çektim. Gün batımına karşı CuBuF, ben ve Boğaziçi Köprüsü. Güzel manzara :)

Köprüden devam edip eve uğradım, akşam yemeğimi yiyip Kumburgaz'a doğru yola koyuldum. Önümdeki araçla bıraktığım 2 saniyelik takip mesafesini kabullenemeyip bana selektör yapan bir herife önce yol vedim, ileride trafik sıkışınca da yanından aragazı verip geçtim, çok güzeldi. Bunun dışında son derece eğlenceli bir sürüşten sonra yaklaşık 70 dakikada yazlığa vardım. Bu sırada 2000. kilometremi de tamamladım. İnanmazsan bak aşağı:

Saat 9 gibi vardığım evime kıyafetimi bıraktım, bakkaldan bir bira aldım, arkadaşlarla muhabbete daldım. Yeterli sayıda biradan sonra gece 1-2 arası halı saha maçı yaptık, ardından biralarımıza döndük. Cumartesi bütün gün eğlendim, pazar da dönüş yaptım. Dönüş yolunda Kumburgaz'dan üniversiteye kadar hiç durmadım, yine de hiç yorulmadım. Tüyap'ta kaskımda patlayarak hayatını sonlandırmayıo tercih eden böcük için saygı duruşunu üniversitede yaptım. Okulda bir-iki not işini halledip eve döndüm, ders çalıştım.

Böyleyken böyle blog. "Eee?" diyeceksin, günlük formatındayım. Hadi öptüm.

Yağmur

2008-06-10T23:39:00.004+03:00

N'aber blog? Sınavlar vardı, uğrayamadım bayadır. Klavyemi de değiştirdim, artık saniyede 6 vuruş yazabilirim yeniden :) Anlatayım ne var ne yok, hasret giderelim.

Son bunalım halimden çok uzaklaşmış sayılmam, ancak cuma günü MT'den arkadaşlarla çıktığımız akşam gezintisi/yemeği iyi geldi. Akşam saat 19.30 gibi yola çıktım. Yolda CuBuF'umun 600'lük bir ağabeyiyle karşılaştık, yoğun trafikte onu takip ederek ilerledim. Kendi motorumu büyük sandığımdan mıdır nedir, trafikte diğer commuterlerin ve scooterlerin arkasından gitmeyi başaramıyorum. Bana göre çok hızlı gidiyorlar :) Ben de en az 500cc'lik bir motorun arkasına takılıyorum, geçtiği yerlerden geçerek ilerliyorum.

Neyse, Harbiye'den bir arkadaşımı aldıktan sonra Levent'te diğer arkadaşlarımızla buluştuk. Sakin bir sürüşle Baltalimanı Polis Dinlence Şeysi'ne vardık. Orada diğer arkadaşlarımız da bizimle buluştu. Yedik, muhabbet ettik, oynadık, eğlendik. Motosikletin sosyal kaynaştırıcı yanını gördük.

Bu sırada dışarıda sağlam bir yağmur yağıyordu, bir yandan da gözümüz yağmurdaydı. Saat 23.00'e doğru yağmurun azalmasını fırsat bilerek kalktık, sahilde ufak bir yürüyüş yaptıktan sonra motorlarımıza atladık.

Hala hafifçe yağan yağmur ve yolun son derece kaygan olması, artçımın Mete abiyle dönmesini rica etmeme sebep oldu. Yolun daha otuzuncu metresinde, sağa çok yavaş bir dönüşte arka frene ayağımın ucuyla dokunmam sonucu arka tekerimin 30cm sola kayması bu kararımda haklı olduğumu ispatladı :) Mete abinin peşinden, saatte 40km civarında bir hızla yaptığım gece yağmur altı sürüşü motor kullanma becerileri konusunda daha gidecek çok yolum olduğunu ispatladı. Yağan yağmuru ıslak eldivenlerle vizörden silmek bir işe yaramıyor, vizörü açınca gözlükler ıslanıyor, güneş vizörünü kapatınca yol görünmüyor, sırılsıklam vaziyette gitmek ve fren yapamayacağını bilmek de hiç zevkli değil, zaten uzunlar bile yağmurda çekiyor, 20m'den ötesini göstermiyor. Baltalimanı-Haliç Köprüsü arasındaki mesafeyi önünü görmeden ve fren yapmadan aşmak da çok temkinli olmayı gerektiriyormuş.

Sözün özü, daha dört mevsim motorcusu olmama çok var.

Hayat?

2008-06-06T03:42:00.004+03:00

Bir haftalık aradan sonra tekrar merhaba blog. Biraz motorla alakasız yazasım var, umarım sorun etmezsin. Edersen de çok da tın.

Motosiklet hayatıma bakarsak, "Bir Düşüşün Anatomisi" başlığında bahsettiğim dikkatsizlik konusunda son dönemde üç adım ilerledim, ancak aptalca bir şekilde kısa süreliğine de olsa on kilometre geriye doğru bir atlayış da yaptım. Sabah saat 9'da bir virajın ortasında yolda enlemesine duran bir taksiye çarpmamak için sert frenleme yapıp motorun arkasını yolla 45 derece açı yapacak şekilde kaydırmayı başardım, ön kaldırmayı ufaktan öğrenmeye başladım.

Artık virajlar motosiklet klasörümde "korkutucu" başlığından "eğlenceli" başlığına doğru transfer olmayı düşünmeye başladı. Frenleme konusunda da gelişiyorum, ama hala yeterince iyi değilim. Ayrıca Fenerbahçe'de viraj içinde beni geçmeye çalışıp sonra küfreden taksiciyi dövme isteğimi dizginleyebildim, bu da iyi bir şey.

Ancak son bir haftadır motosiklet dışı hayatım biraz kötü. Kendimi Otostopçunun Galaksi Rehberi'ndeki Sirius Sibernetik ürünleri gibi hissediyorum. Her şeyi mükemmel yapmak için tasarlanmışım, ama hiçbir şeyi düzgün yapamıyorum sanki. Sadece bir hafta içinde en yakın iki arkadaşımı onlar için son derece sudan bir konuda üzdüm, kendi güvenilirliğimi sıfırın altına düşürdüm, insan ilişkilerinde başarısız olma konusunda yeni bir sayfa açtım, girdiğim sınavları batırdım, dergide de bir işe yaramaz oldum, Paranoid Android Marvin gibi "Acı çekiyorum, öyleyse varım" moduna bile girdim. Önceki gece sabaha kadar arkadaşlarıyla içen, uykusuz biçimde kokpite geçip uçuşa başlayan, ancak dikkatsizliği sebebiyle bir dağa çarparak 466 yolcusunun yanarak ölmesine sebep olan, yine de kendisi burnu bile kanamadan kurtulan bir yolcu uçağı pilotu gibi hissediyorum kendimi (yuha!). Dışardan sağlam görünüyorum, gerisi meçhul.

Bilirsin blog, genelde depresif değilimdir; hatta ortalıkta "ben muhteşemim" diye gezdiğim zamanlar da çok olur. Şu an mükemmel değilim, hatta mükemmelle uzaktan yakından alakam bile yok. Kendi hayatımı sabote etmek çok kötü bir his veriyor. Kafam öylesine dolu ki CuBuF'umla gezmek bile beni yeterince mutlu etmiyor. İşin kötü yanı, kafamı dolduran şeyler her insanın yaşadıklarının aynısı. Son derece normal şeyler öylesine büyük ve zor görünüyor ki! Everest'e tırmandıktan sonra eve dönünce merdivenden çıkarken düşerek bacağını kıran bir dağcı gibi hissediyorum kendimi. Yaptığım metaforlar bile git gide kötüleşiyor.

Neyse blog, anladın sen...

Meşhur Motorum - Bölüm 2

2008-06-06T03:41:00.002+03:00

Yakında...

(Fotoğraf makinesinin bağlantı kablosunu evdeki tadilat yüzünden bulamıyorum da)

Meşhur Motorum

2008-05-31T00:16:00.008+03:00

Sevgili blog, günlük formatında takılmaya devam. Son iki gün de görece eğlenceli geçti. Dün sabahtan auditing sınavı için yola çıktım. Aşırı rüzgarlı bir hava vardı, ciddi biçimde tokatlandım okula kadar. Sınavı hallettim, Bostancı'ya doğru yola çıktım. Köprüde rüzgardan biraz daha dayak yedim, Bostancı'da işimi hallettim, dergiye doğru yola çıktım. Köprüde rüzgar gerçekten korkutucu seviyedeydi. Sürücüsünün henüz yeni aldığı belli olan bir Harley ve onu gözetleyen bir BMW'ye selam vererek yanlarına üçüncü olarak takıldım, köprüyü hep beraber bir halk otobüsünün yanına siper alarak geçtik. Köprü çıkışı tam ilk sapağa gelirken yine benzinim bitti, yedek depoya geçtim, dergiye vardım.

Dergide fotoğraf editörü sayın Cevahir Buğu CuBuF'umu fotoğraf çekimi için kullanmak istediğini söyledi. BusinessWeek'den Osman'la baraber hazırladığımız (aslında benim fikir verdiğim, Osman'ın hazırladığı) motosiklet markalarıyla ilgili bir haber için markası belli olmayacak bir motosikelt fotoğrafına ihtiyaç varmış, biz de çektik CuBuF'u kaldırıma, başladık kağıtla kaplamaya :) Motor bloğu hariç CuBuF'um tamamen kağıt kaplandığında beyaz kağıtları birleştirerek bir de fon hazırladık. Bu iş toplamda 2 saate yakın vaktimizi aldı bu 2 saat boyunca yoldan geçen tüm araçlar "naapıo bunlar yahu" bakışlarıyla neşemizi arttırdılar. Kazasız belasız çekimi tamamladık, BusinessWeek'in bu sayısında CuBuF'um yer alacak gibi görünüyor :)

Bugün de sınav falan, bitirdik bütün günü. Eve geldim uyudum, uyandım bunu yazdım. CuBuF'umda benzin kalmadı, bende de para yok, gezmek pek olası değil. İki gün evde oturmayı planlıyorum.

Akıl-Baş-Motor-Vampir?

2008-05-29T01:42:00.006+03:00

Bugün aklın bir karış havada olmasının küresel ısınmaya katkısını ilk elden deneyimleme şansına haiz oldum. Okuldaki müzik sınavından çıkıp (berbattı, sorduğunuz için teşekkürler), bürokratik bir kaç işimi halletmek için Kasımpaşa'ya yola koyuldum. Kasımpaşa'ya vardığımda birkaç ters yönden ilerleme sonucu, ki motorla ters yöne girmek otomobile göre daha kolay, hedefime vararak işlerimi halelttim. Daha sonra bürokratik zımbırtıların ikinci ayağı olan Bostancı'ya doğru yola çıktım. Bu sırada aklımda "eve gidip nüfus cüzdanını alsam mı" şeklinde bir soru vardı, 10km'lik yola üşenip "fotokopisi veya ehliyet yeter yahu" dedim, yola devam ettim (Önemli not:İç sesinizi dinleyin, az sonra anlarsınız neden). Şişhane-Taksim-Dolmabahçe istikametinden ilerleyerek Beşiktaş'a, oradan da köprü yoluna çıktım. Bu arada, motosikletle Gümüşsuyu'dan Dolmabahçe'ye inmemiş olanlara tavsiyem: İnin! İTÜ'yü geçip de Boğaz'ı görünce kaskın içine dolan tuzlu ve serin deniz havası mükemmel ötesi bir his yaratıyor. Hele bir yandan da A Perfect Circle - Imagine dinliyorsanız (John Lennon'dan iyi söylemişler şarkıyı), hakikaten hayatın güzel olduğunu fark ediyorsunuz.

Her neyse, köprüde önümdeki araçla köprünün çeyreği kadar mesafe bırakarak Boğaz manzarasını izledikten ve bir kaç yanlış yola saptıktan sonra Bostancı'ya vardım. Sıramı bekledim, ödenmem gereken kart ücretinin 35 ytl, cebimdeki paranın 33 ytl 80 kuruş olması beni biraz rahatsız etti, ancak asıl rahatsızlığı gişedeki memur "nüfus cüzdanı olmadan işlem yapamayız" dediğinde yaşadım. Gişelerin saat 4'e kadar açık olması, o anda da saatin henüz 2 olması kafamda "acaba eve gidip kafakağıdını alıp dönsem halledebilir miyim" fikrini oluşturdu. Tekrar yola koyuldum, ancak fazlasıyla sakin bir sürüş sonucu eve varmam 40 dakika sürünce geri dönmek konusundaki hevesimi kaybedip Moonlight adlı vampir dizisini izledim.

Bu arada, son günlerde vampirliğe karşı olan ilgim tekrar canlandı, acaba blogu okuyan bir vampir motorcu boş vaktinde bana birkaç damla kan ödünç verebilir mi? Söz, geri ödeyeceğim. Zaten güneşlenmeyi falan pek sevmem, yemekle de aram yoktur, içecekleri severim, kola veya bloody martini yerine sodayla karıştırılmış kan veya hakkaten "bloody" olan bir martini içmek çok da koymaz açıkçası. Oblivion oynamış olanlar bu vampir olayında zaten bana hak vereceklerdir, "Hunter's sight" geceleri işimi kolaylaştırırdı. Sürekli aynı yaşta kalmak da iyi, nasılsa hala içimde ufak bir çocuk var, dış görünüş de aynı kalsa bir şey farketmez.

Neyse, vampir şeysini geçelim. Sanırım okuyanlarla hemfikir olduğumuz bir nokta şu: Sıkıcı bir günde yapılan 100 km yol her bunalmış bünyeye iyi gelecektir, ancak küresel ısınmaya katkıda bulunmak ve akılsız başın cezasını motorun çekmesi konusunda iki kez düşünmek gerekli.

Özet: İçinden gelen sesleri dinle, ara sıra iyi şeyler söylüyorlar.

Bunalık Motorcu

2008-05-27T22:33:00.002+03:00

Tekrar selam blog. Bu aralar bunaldıkça sana geliyorum, fark etmişindir. Yarın sınav var, daha bir kelime bilmiyorum, aynı şey perşembe ve cuma günkü sınavlar için de geçerli. İçimde çok yüksek bir gezme isteği var, motora atlayıp uzaklaşmak istiyorum, ama az (hakaten az) da olsa sorumluluk sahibi olduğum için yapamıyorum. Oooof blog, of....

Not: Blogu da iyice günlüğe çevirdim, helal olsun bana.

Motosiklet

2008-05-26T01:28:00.003+03:00

Daha önce uludağsözlük'e yazdığım bir yazım:

Orijinal ileti: uludağsözlük Motosiklet başlığı

...motosiklet...

özgürlüğün ta kendisi.

bir tutkudur motosiklet. kendini özgürce yollara vurmaktır. otomobilin penceresinden görünen dünyanın bir parçası olmaktır. rüzgarı hissetmektir.

riske girmektir motosiklet; brokoli yiyip, lahana suyu içerek yüz yıl yaşamaktansa bol yağlı cızbız köfte ve patates kızartması üzerine bir sigara yakmaktır.

yeryüzünde uçmaktır motosiklet, zincirler arasında yüzlerce yıl yaşamaktansa minicik özgür bir kuş gibi uçarak veda etmektir hayata.

kafa tutmaktır tüm dünyaya motosiklet, size "serseri" diyenlere gülebilmektir.

binlerce kardeşe sahip bir aileye girmektir motosiklet. yol kenarına çektiğinizde yardıma gelen, hiç tanımadığınız motorcu kardeşlerinizle saatlerce muhabbet edebilmektir.

tuzla'dan yeşilköy'e iş çıkışı saatinde 45 dakikada gidebilmektir motosiklet. trafikte sinirlenmemektir, hayatın kötü pençesine yakalanmadan aradan kayıvermektir.

diğer motor aşıklarıyla her hafta buluşmaktır motosiklet, motosiklet sevginizi paylaşmaktır. sevgiyi paylaştıkça arttırmaktır.

aidiyettir motosiklet. yüz motorcuyla beraber şile'ye grup sürüşü yapmaktır motosiklet. altınızdaki motosiklet 300 km'ye çıkabilmesine rağmen gruba uymak, 80km'yle gitmektir.

güveni görmektir motosiklet. arkanızdaki sevgilinizin bütün kontrolü size bıraktıp başını sırtınıza yasladığını hissetmektir.

bağlanmaktır motosiklet, her akşam yargun argın eve gelip saatlerce kromaj parlatmaktır. sevgiyle kaplamaktır motoru, cilayla değil.

bir aşktır motosiklet. tatmayan bilemez.

Son Beş Gün

2008-05-25T00:35:00.010+03:00

Powerade, Motorcu İçeceği

Tekrar selam blog. Meşguldüm, uğrayamadım birkaç gündür. Salıdan beri olanları özetleyeyim, hasret giderelim.

Salı sınav vardı, girmedim. Zaten opsiyoneldi, motorla gezmek daha zevkli geldi, biraz turladım etrafta, sonra işe gittim çalıştım. Çarşamba da önce işe sonra okula gittim, sonrası daha ilginç.

Çarşamba günü Fatih'in ve Alper'in önerisi üzerine Burak'ı da ikna edip ders biter bitmez Zincirlikuyu'da Go-kart yapmak için yola çıktık. Diğerleri arabayla giderken ben de motoruma atladım, pistte buluştuk. Atladık kartlarımıza, başladık pistte turlamaya. 9,5 beygirlik kartların hızlanması baya zevkliymiş, yine de benim CuBuF'um sanki daha iyi kalkıyor, kararsız kaldım; ama kesinlikle go-kartların yol tutuşu CuBuF'umdan daha iyi, frenleri ise eski kontrapedal bisikletler gibi sadece arka tekerleri kilitlemeye yaradığı için garip. Her neyse, pistte geçirdiğimiz 18 dakika Alper-Fatih ikilisinden yediğim bir kaç tura rağmen Burak'tan daha hızlı olmamla şenlendi. Arada sert çarpışmalar falan da oldu, işin zevkinin bir kısmı da oradan geldi :)

Go-karttan çıkınca Fatih'in evine gidip film izleyelim dedik, Burak işe gitti o arada. Alper'le Fatih arabayla, bense motorla yola çıktık. Zincirlikuyu'dan geçerken hemen basıp gidebileceğim halde arabayla aynı hizada kalıp laf atmanın zevkini doyasıya yaşadım :) Bu sırada ufak bi olay oldu, onu da belirteyim:

Trafik yaklaşık 5km/sa hızla akarken arabanın sağından geçen bir motor Alper'in tam önüne çıktı, o da refleks olarak tekeri sola çevirdi. Bu sırada arabanın sol ön lastiğinin hizasında olan bense durup dururken bir anda motorun arkasının kaymasıyla irkildim. Arabanın tekeri sağ arkadan motora temas etmiş, benim arka tekerimi kenara itmişti. Ben de bu olay sonrası arabanın üzerine doğru düşmeye başlayınca sağ dizimle kaportadan destek aldım, tam sola gidon kırıp çok hafif gaz açtım. Motorun dengesini bulmak kolay oldu, ancak sağ yolcu ayaklığım arabanın tamponunda bir-iki santimlik bir göçük ve dekoratif bir çizik bırakmıştı bile.

Fatih'te izlediğimiz "There Will Be Blood" isimli son derece sıkıcı filmin ardından (bu arada film kan olacak diyor, ama sonda çok az bir kan var, değmez o kadar kana) atladım motora, gece saat 11 gibi tekrar yola koyuldum. Takometreye baktığımda depoyu son doldurmamdan beri rezerve geçmeden 385 km yol yapmış olduğumu gördüm, "benzin eve kadar dayanır" diye düşündüm. Ancak E-5 Okmaydanı civarına geldiğimde bu düşüncemde haksız olduğum bir anda ortaya çıktı. Yaklaşık 80 km/sa hızla orta şeritte seyrederken motor bir anda çekişten düştü, debriyaj sıktım, birkaç saniye sonra da tam stop etti. Sağ sinyal verip anında oradaki otobüs durağına girdim, depoyu rezerve alarak yedek benzini kullanmaya başladım, her işi sonuna kadar zorladığım için kendime tekrar küfredip (son zamanlarda zorlama olayı çok mu oluyor ne?) yola devam ettim, eve geldim.

Perşembe de güzel bir gündü blog. Hava 30 derece falandı galiba, mont-kask-eldiven-dizlik kombinasyonuyla motor tepesinde kızarmanın zevkini yaşadım. Önce üç aydır bozuk bekleyen son teknoloji oyun klavyemi servise götürdüm, oradan Taksim Kızılay'a gidip sağlık raporu istedim, "Kasımpaşa Kızılay'a git" dediler. Ben de atladım oraya gittim, "karşı polikliniğe git" dediler, oraya gittim, "resmin yok mu" dediler, evde unutmuşum, boşver deyip sonra almaya karar verdim. Bol miktarda terleyince Powerade aldım, kesmedi bir daha aldım, kesmedi bir daha aldım, motorun yaktığı bir litre benzine karşılık ben 1.5 litre Powerade yaktım. Kasımpaşa'da işimi halledemeyeceğimi anlayınca Ümraniye'ye gidip motorun 1.000km bakımını yaptırmaya karar verdim. Sakin sakin giderek köprüye çıktım.

Boğaziçi Köprüsü'nden otomobille veya otobüsle geçenler manzaraya mutlaka bayılmışlardır. perşembe günü motoru aldığımdan beri 4. kez köprüden geçmiş oldum, ilk defa trafik etrafa bakmama izin verdi. Köprüden İstanbul manzarası gerçekten mükemmel, sağa çekip fotoğraf çekmek istedim ama o sırada hemen arkamda giden polis aracını görünce tırstım, devam ettim.

Bu köprü geçişimden öğrendiğim yeni bir şey ise motosikletle KGS kullanmanın geçekten zor olduğu. Eldiven yüzünden tombul yaprak sarması kıvamında olan parmaklarla kartı ruhsatın yanından çıakrtmak çok zor iş. Hele kartı çıkarttıktan sonra okutup, öndeki engel kapanmadan kalkış yapmak daha zor. 1. viteste motor devri yüksekken debriyajı aniden bırakınca motorun önünün az da olsa kalktığını öğrendim blog, ileride ön kaldırma olayını iyice öğrenmeyi planlıyorum.

Ümraniye D&B'ye varınca motoru Gökhan ustaya emanet ettim, bakıma aldık. Usta subap ayarı, debriyaj ayarı, zincir ayarı, fren ayarları, lastik absıncı kontrolü, sağı solu yağlamak gibi bir sürü işi halletti. Bu arada motorun yağı da değişti, Mobil 1 15W-50 yağ koyduk. Bir dahaki yağ değişimi 2500. km'de, unutturma bana blog. Servis işlemi sırasında Motosiklet.net'ten arkadaşım Olcan da D&B'ye geldi, sohbet ettik. Servis toplamda 1,5 saat kadar sürdü, sonra Olcan'a gidip birer kahve içtik, tekrar yola koyuldum. Bakımdan sonra motor çok daha akıcı hale geldi; vites değişimleri, fren kavraması, debriyaj sertliği çok daha iyi oldu. Bu arada ilk kez motoru gerçekten zorladım, köprü çıkışında 125km/sa hıza biraz zor da olsa ulaştı, sadece önde giden minibüsten biraz aerodinamik yardım aldık, sağolsun kesiyordu rüzgarın fazlasını.

Cuma teyzemin iki oğlunun sünnet düğünü vardı, akşama kadar dergide çalışıp sonra eve geldim, giyinip düğüne gittik. Takım elbise bana yakışıyor, ama kaskımı ve montumu her zaman tercih ederim.

Cumartesi, yani bugün ise bu hafta en çok yol yaptığım gün oldu. Sabah ekenden okula doğru yola çıktım. Mecidiyeköy'e yaklaşırken sağ şeritte 80km/sa civarı bir hızla giden bir yarış motoru gördüm. Boş yolda saatte 150km'nin altında hızlarda giden yarış motorlarına alışkın olmadığım içinn meraklandım, araca yaklaşıp baktım. Yamaha YZF-R125'miş motor, benim CuBuF'umdan sadece 2 beygir daha güçlü ancak on kat daha havalı minik bir yarış motoru. Ben de onun peşine takıldım, rotamda olmadığı halde Mecidiyeköy'e girdim, trafik ışıklarında sahibiyle az sohbet ettim.

Her neyse, Yücelen'le buluşup Perakende Yönetimi dersi için proje yapmaya başladık. Yücelen, Erhan'la beraber otobüsle Akmerkez'e, oradan da MetroCity'ye gitti, ben ise İstinye Park'a doğru yola çıktım. Daha önce İstinye Park'ın önünden sadece bir kez arabayla geçmiştim, o da kaybolmam yüzündendi, yine de yolu kolay buldum. Orada birkaç fotoğraf çekip MetroCity'ye gittim, Yücelen'le buluştum. Orada da foto çekip Profilo'ya yola çıktım, sonra Astoria'ya döndüm. Tüm bu alışveriş merkezlerinin birinin bile otoparkına para vermedim :) (İstinyePark ve Profilol otoparkları zaten ücretsizmiş bu arada :P). Sonra Taksim'e çıktım, Fatih'in doğumgününü kutladık. Sonra bir arkadaşımı okula bırakıp eve döndüm. Bu arada okuldan eve olan yaklaşık 10km'lik yolu almak trafik olsa bile 10 dakika sürüyormuş :)

Şimdilik bu kadar, çok yazdım zaten.

Çıkaracağımız dersler:
1-Arabalara fazla yakın gitmek hayırlı değildir.
2-Çoğu şeyde fazla zorlamak iyi değildir.
3-Köprü manzarası mükemmel, ama köprüde durup fotoğraf çekmek iyi değildir.
4-Debriyajı aniden bırakmak motorun ön kaldırmasına yol açabilir.
5-Otoparklara para vermemek çok zevkli.

Kask Takmış Sivrisinek Etkisi

2008-05-20T23:26:00.005+03:00

Sevgili blog, bugün motosiklet hayatımın onuncu böcüğünü yutmaktan son anda kurtuldum. Çevreyolu'nda Halıcıoğlu çıkışına doğru saatte 80 km hızla ilerlerken açık olan vizörden içeri giren pis böcük, önce ağzımı sonra da burnumu zorladı, ama yüksek konsantrasyonum ve başarılı sürüşüm sayesinde amacına ulaşamadı :) Hakkaten yüksek hızlarda vizörü kapatmak lazım. Bu böcük ufak değildi ama etkisi büyük oldu, daha büyük bir böcük kask takmış sivrisinek etkisi yaratabilir, dikkat etmek lazım.

Buradayım, Tekrar Yoldayım*

2008-05-20T02:03:00.004+03:00

Cuma günkü insanlık için küçük, benim için büyük kazamdan sonra bugün tekrar yollara döndüm. Geçen perşembe beraber aldığımız Suzuki Burgman 400'üyle Silivri'den gelen dayımla Topkapı'da buluştuk, biraz gezmek için yola çıktık.

İlk önerim olan Kilyos hedefi dayım tarafından pek gerçekçi bulunmadı :) Açıkçası gidesim vardı, o orman yollarında motor kullanmanın keyfini tekrar yaşamak hoş olurdu. İkinci önerim Bebek'te kahve içmek oldu, dayım tarafından kabul edildi, iki acemi motocu olarak yola koyulduk. Boğaz kıyısında motor kullanmak gerçekten dünyanın en zevkli aktivitelerinden biri, serin ve tuzlu deniz rüzgarı ve hafiften gelen balık kokusu ile muhteşem manzara (ki bu manzara gerçekten dikkat dağıtıcı, önceki araçla kucaklaşma olasılığına karşı ya aşırı bir takip mesafesi lazım ya da manzaraya bakmamak) muhteşem.

Her neyse, Topkapı'dan Aksaray'a trafikte araçların arasına fazla girmeden ulaştık. Eminönü yönü fazla tıkalı olduğu için Unkapanı köprüsünde balık kokusu alarak Tarlabaşı yokuşuna devam ettik.

Bu noktada yeni motorcu arkadaşlara bir not düşmek istiyorum: Tarlabaşı'ndan geçmeyin! Yokuş yukarı, ilk kez motorla geçişte keskinliği kestirilemeyen, psikopat minibüsçü-taksici-dolmuşçu üçlemesinin önemli öğeler arasında olduğu, asfaltın kaldırım taşı kıvamına geldiği bu yolda otomobille kendimi güvensiz hissederken motorla girmenin cidden tehlikeli olduğu son derece açık. Zaten buradan Unkapanuı->Taksim yönünde olan her iki geçişimde de ikişer kez araçlar tarafından sıkıştırıldım ve virajda şeritten taştım.

Taksim'den sonra Dolmabahçe üzerinden Beşiktaş'a ulaştık, daha sonra sahilden Ortaköy'e gittik. Beşiktaş-Ortaköy arası trafik olduğunda o yol çekilmez oluyor. CuBuF'um şehre göre tasarlanmış son derece çevik bir motor olduğu için rahatça aralardan geçebiliyorum, ancak dayım Burgman'ıyla tıkalı trafikte zorlandığı için uzun süre sıcak altında motorumu ve kendimi ısıttım.

Bu arada farkettiğim eğlenceli bir şey, kaskın güneş vizörü kapalı ama normal vizörü açıkken otobüsteki kızlara çaktırmadan göz atabildiğiniz :) Akan trafikte yapmayın, ancak duruyorken son derece eğlenceli bir aktivite. 25T'deki kırmızılı bayana sesleniyorum; baktığını gördüm, eğer bunu okuyorsan yorum bırak :)

Ortaköy'den sonra yol açıldığında trafikte fazla beklemenin de bir motocu için sağlıklı olmadığını öğrendim. Yol açıldığı an birer saniye arayla 1-2-3-4 ve 5. viteslerle 90km hıza ulaşmak insanı hem rahatlatıyor hem de serinletiyor, ancak şehir içi hız limiti de çoktan aşılmış oluyor.

Bebek'te içtiğimiz birer kahveden sonra dayıma üniversitemi gösterdim, ardından Feyizoğlu'ya giderek motor aksesuarı baktık. kendime sağlam bir kilit aldım, motoru bir aydır kilitlediğim çakma bisiklet kilidine kıyasla yirmi kat daha sağlam göründü gözüme. İnşallah hırsız adaylarına da öyle görünür.

Dayıma iyi yollar diledikten sonra mahhalleme geri döndüm. 8-10 km/s hızla mahallede dolaşıp eski günlerimi yad ettim. Eve döndüm, babam beni camda karşıladı. Hemen aşağı gelip motorla bir tur attı, üçüncü kullanışında üçüncü kez "zor oğlum bunu kullanmak" deyip motoru yerine çekmem için bana vardi :)

Son derece sıkıcı bir gün, buradan çıkaracağımız sonuç her kuşun eti yenmez.

*Here I am, on the road again
Metallica - Turn the Page

Bir Düşüşün Anatomisi

2008-05-19T01:02:00.004+03:00

1.000 km kutlamamda bahsettiğim 16 Mayıs düşüşümün ayrıntılarına girersek... Baştan düştüm diyorum, heyecanı kaçsın hikayenin :)

Bir önceki gece kafamı bulandıran olaylar (ayrıntıya gerek yok), Akatlar'daki dergimden çıkıp Boğaziçi Üniversitesi'ne yol aldığım sırada hala aklımdaydı. Her zamanki gibi kaskım başımda, montum üzerimde, eldivenlarim ellerimdeydi. O an için tek eksik olan dizliklerim ise dayımın yeni aldığı, aldığı gibi Silivri'ye kadar kullandığı yeni motoruyla beraberdi. Etiler'de her zamanki 30-40 km/s hızındaki sürüşüm yerine 50km/sa civarında hızla ilerliyordum. Nispetiye Caddesi'nde öğle saatleri için çok az olan trafik de içimdeki sürat canavarını ufaktan dürtmüştü.

Şu ana dek üç hatam yeterince açık olmalı: Dikkatsizlik, eksik koruma, fazladan hız.

Caddenin sonuna gelirken, Boğaziçi Uçaksavar Yurdu'nun önünde hafif yokuş aşağı eğimli yolda, şeridin sağ kısmından saatte 30-35 km civarında bir hızla ilerliyordum. Tam döner kavşağa girecekken, önümdeki araç sağa dönüş yaptı... Olanlar o zaman oldu....

Aracın dönüşü sinyalsizdi, tabii güzel şehrimiz İstanbul için sıradışı bir olay değil. Yaklaşık 1.5 saniyelik mesafeden takip eden bense o anda gözümü gösterge paneline çevirmiş, bir yandan motor freniyle yavaşlamak için vites göstergesine bakıyor, bir yandan da önceki akşamı düşünüyordum. Gözlerimi yoldan ayırdığım sürenin yarım saniye olduğunu tahmin ediyorum. Bu yarım saniye de 1,5 saniyelik takip mesafemden düştüğünde, geriye fren yapmak için 1 saniye sürem kaldı.

Motosikletlerin fren sistemi çok ilginç bir yapıya sahip. ABS'si olmayan bir motorda (ki benim CuBuF'um da böyle bir motor), fren yaptığınızda ön tekerin kilitlenmesini engelleyecek tek şey sizsiniz. Eğer arka tekeri kilitlerseniz arka kayar, düşme riskiniz olur. Eğer ön tekeri kilitlerseniz çok yüksek olasılıkla düşersiniz, çünkü motosikleti dengede tutan şey ön tekerdir.

1 saniye içinde aklımdan geçenleri yazmak uzun sürmüyor, sadece "Asktr" kelimemsisi yeterli. 30 km hızla giderseniz saniyede yaklaşık 10 metre yol alırsınız. Eğer iki frene birden basar ve önü kilitlerseniz bu 10 m'nin sadece 5'inde durabilirsiniz, ancak bu duruş sırasında motor altta siz üstte değil, motor üstte siz altta olursunuz. Ön freni kilitlediğimde gidon sol-sağ-sol biçimde sarsıldı, sol dönüşün sonunda kilitlendi. Bu sırada motor altımdan sağa kaydı ve beni nazik bir biçimde geldiğim ve geri döneceğim toprakla yüz yüze bıraktı.

Yerdeki ilk saniyem görece eğlenceliydi. İnsan sürekli yerden 1,5-2 metre arası bir yükseklikten dünyaya bakıyor. Yere 10cm yüksekten bakınca her şey çok daha farklı görünüyor. Tabii aniden acıyan sol diz, sol bilek ve sağ bacağınızı saymazsak. Etraftan koşan insanlar hemen yolun ortasında duran motorumu kaldırmaya çalıştılar, ancak 150 kiloluk bir motoru sağdan soldan tutup kaldırmanın kolay olmadığı gerçeğiyle yüzleştiler. O sırada kaskımı çıkarttım, eldivenlerimi kaldırıma fırlattım, çantamı ve montumu kaskın yanına koydum, CuBuF'umu kaldırıp kenara çektim. Yanıma yanaşan yaşlı bir amca bir şişe su söyledi bana, garson hemen getirdi.

Yaklaşık beş dakika yol kenarındaki pastanede oturduktan sonra kalkmaya karar verdim. Suyu ödedim, tekrar tüm korumaları giydim, okula doğru yola koyuldum.

Özet: Düşmez kalkmaz kişiler arasında motorcular yer almamakta.

İlk 1.000 Kilometre Tamam, Taze Motorcudan Sürüş İzlenimleri

2008-05-19T00:45:00.000+03:00

Geçen ayın 15'inde aldığım Honda CBF150'mle cuma günü ilk 1000 km'yi tamamladım. Çömez motorcu olarak izlenimlerimi yazmak istedim:

Vitesli motora alışmak kolay olmuyormuş, hele ki benim gibi trafikte otomobil tecrübesi de az olan birisi için gayet zor bir süreç. Gazı ayarlamaya alışmak zaman aldığı için ilk 500km'de tüm yavaş dönüşlerde tam debriyaj kullandım, 2. 500'de çok yavaş dönüşler dışında gazı kontrol etmeyi öğrendim. ilk 300 km'de iki kez yavaş dönüşlede motoru stop ettirip devrilmem de gazı kontrol edemememden kaynaklandı.

Trafikte ilk başlarda araba gibi gitmeye çalışsam da motora hakimiyetim arttıkça aralara girmeye başladım. Dur-kalk yapan trafikte bunu yapmak nispeten kolay, ancak 10-20 km gibi bir hızla ilerleyen trafikte aradan gitmek çok riskli geliyor.

Kontra tekniğini bilmekle uygulamak arasında büyük fark olduğunu gördüm. İlk 200 km boyunca kontrayı kullanamadım, her virajı 40'ın altında hızlarla döndüm. Boş yolda yaptığım pratikle alışmaya başladım.

Trafikte kimsenin beni görmemesine alıştım. Önüme kıran araç sayısının üçten az olduğu günleri iyi gün saymayı öğrendim. Dikkat oranım ciddi anlamda arttı.

Halen alışamadığım şeyler arasında frenlerin kilitlenme noktası var, özellikle ön frenin ne zaman kilitleneceğini bilemiyorum, bu yüzden cuma günü yaklaşık 30km/s hızla giderken önümdeki aracın aniden dönüş yapmasıyla ben de fren yapıp ön tekeri kilitledim, düştüm. Ful korumanın önemini gördüm, dizliklerimi dayıma ödünç vermiştim, dizlerimde ufak çizikler var, yara bandıyla iyileşmeyecek bir şey değil.

ilk 1.000'in hikayesi kısaca bu, her önemli kilometrede tekrar yazacağım.

Prologue

2008-05-19T00:39:00.000+03:00

Sevgili blog...

Blog sevmeyen bir insan olarak bir blog açmak garip geliyor, ancak motosiklet.net'te sürekli yazmak kolay olmayacak, ben de buradan diğer eksik tekerli arkadaşlarıma ulaşmayı planlıyorum. Bakalım, batırmazsak iyidir. Hayırlı uğurlu olsun.